woensdag 27 mei 2015

2014 vervolg

En dan schrijf je na een hele tijd een heel vervolgverhaal 
om er een dag later achter te komen
dat heel het bericht weg is?!!!
Dus na een paar weken moed verzamelen
hier nog een poging...... 


Hallo allemaal, 
Wat gebeurde er nog meer? 
Tja wat gebeurde er eigenlijk niet? 
In die maand augustus was ik na een paar jaar solliciteren, 
 eindelijk weer eens uitgenodigd op gesprek. 
Het klikte! 
en een week later was ik ineens weer een werkende vrouw, 
niet de meest handige tijd om weer te starten..... 
en best pittig als je jaren niet gewerkt hebt 
en er van alles speelt in de familie! 
 Niet alleen bij mijn ouders want ik heb ook mijn oma nog! 

Dat is natuurlijk geweldig,
maar ook zij heeft zorg nodig, 
veel zorg, op een gegeven moment zoveel 
dat het niet meer ging thuis. 
Maar de wachtlijsten zijn lang. 
Groot was dan ook onze verbazing (en vreugde)
toen we in oktober te horen kregen
dat mijn oma een plek kreeg in het verzorgingstehuis!

Op de dag dat we op de  beloofde vakantie zouden gaan
(omdat die in de zomer niet doorging)
nog even een gesprek.
Binnen een week over.......
Gelukkig hebben ze kunnen regelen dat we de sleutel
pas maandag kregen zodat we het weekend na onze vakantie
nog hadden om te verhuizen.
Mijn moeder kampt ook met gezondheidsproblemen
waardoor ze niet zoveel kan en mag
en haar energie goed moet verdelen.

En dus had ik op vakantie toch steeds ´De verhuizing´
in mijn achterhoofd waardoor de vakantie niet helemaal  ging
zoals een vakantie hoort te zijn.
Eerder terug zodat we nog een kledingkast konden kopen
en in elkaar zetten voor mijn oma.
Pfff hoewel we toch heel wat ervaring hebben
met het in elkaar zetten van kasten van die bekende Ikea
viel dat bij deze helemaal niet mee.
Het duurde maar liefst een hele dag voordat hij stond!
De dagen erna verhuizen en daarna het oude huis opknappen.

En toen ik het even niet meer zag zitten
(omdat er nog iets naars gebeurde)
waren daar ineens mijn vriendinnen die mij hielpen
met de laatste schoonmaakklusjes in het oude huis!
Zo fijn.
De dag dat ik de sleutel inleverde werd ik ziek.
Niet zo gek.
Ik was mezelf al die weken compleet voorbij gelopen.
Eigenlijk ben ik de hele winter ziek(ig) geweest.
 Na twee kuurtjes knapte ik dan eindelijk op.

Om het allemaal in balans te houden
kreeg ik aan het einde van het jaar de vraag
of ik weer bij mijn oude collega´s van de peuterspeelzaal 
wilde komen werken.
Ze maakten een doorstart.
Na een gesprek met hun nieuwe werkgever
had ik ineens 2 banen!

Tja en dat redde ik niet,
omdat mijn hart bij het peuterspeelzaalwerk ligt
heb ik daar voor gekozen.
 Sinds eind april heb ik dus weer 1 baan.

Maar rustiger is het niet.
De wond van mijn vader zag er eindelijk goed uit.
Maar na een week uit de zuurstoftank
kwam die toch weer terug.
Uiteindelijk met spoed geopereerd
omdat het bot was ontstoken.
Gelukkig niet een verdere amputatie
waar eerst wel sprake van was.
Daarna nog een huidtransplantatie.
In minder dan een jaar tijd
heeft mijn vader 5 operaties ondergaan.

En toen we dan eindelijk dachten dat het wat rustiger werd
is mijn oma ruim een week geleden
met de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd.
Een longontsteking.
Door het hele gebeuren nog meer in de war dan normaal.
Het zal wel aan de afdeling liggen
maar we hebben nog nooit zo´n slechte ervaring
met het ziekenhuis gehad.
Ik was er elke dag en moest iedere dag opnieuw zeggen
dat mijn oma niet zelf haar medicatie mag innemen.
Ze reageerden van snibbig, zuchtend tot gewoon weglopen.
Gelukkig is ze sinds vrijdag weer thuis
en krijgt ze weer de zorg die ze verdiend
en kan ik weer wat in mijn eigen huis doen......!

Hoe de overheid toch denkt dat je de zorg voor ouders,
grootouders of wie dan ook er gewoon even bij doet
snap ik niet. Ik krijg het niet voor elkaar
zonder iets anders te laten liggen.
 Ik heb continu het gevoel dat ik achter de feiten aan ren.
En de sluitpost? Dat is tijd voor mezelf.

Het komt goed daar ben ik van overtuigd
de vraag is alleen wanneer...............

..........en ondertussen ga ik gewoon door
en hoop ik binnenkort weer iets leuks
te kunnen laten zien op dit blog!

Groetjes Kiek